Wat ik zo mooi vind aan ons onderwijs is dat de kinderen van elkaar kunnen leren. Onze eigen kinderen leren thuis van elkaar, maar ze leren ook zo veel van andere kinderen. We gaan om met verschillende gezinnen en kinderen van allerlei leeftijden. De kleinere kinderen leren van de groten, maar andersom zeker ook. Het is mooi om te zien hoe een groter kind een kleintje letterlijk bij de hand pakt en meeneemt. Of optilt en troost als ze gevallen is. Hoe een klein kind aan een groter kind laat zien welke kunsten het al kan; het grotere kind leert hierdoor op een natuurlijke manier feedback te geven.
In ons gezin is Josalien de oudste, degene die alles als eerste doet. Een bijzondere positie in een gezin. Maar als we afspreken met andere gezinnen kan ze ineens een van de jongere kinderen zijn en een heel andere plek hebben. Maar zo verlegen als ze ooit was, zo assertief is ze nu en ze weet zich op een mooie manier te bewegen tussen andere kinderen. Juist door al die verschillende leeftijden bij elkaar ontwikkelen ze zich op sociaal-emotioneel gebied enorm goed.
Het samenspel tussen zussen

Geen opmerkingen:
Een reactie posten