Plezier in rekenen

Josalien vindt rekenen erg leuk. Lezen ook wel, maar waar ze leren lezen toch ziet als een noodzakelijk kwaad (ze wil wel kúnnen lezen, maar ze wil het niet léren), vindt ze rekenen bijna altijd wel leuk. En dat doet ze de hele dag door op verschillende manier. Meestal gaat het rekenen spelenderwijs en tussen de bedrijven door. Soms gaat ze er echt voor zitten, zoals gisteren toen ze met de rekenmachine alle tafels tot 10 ging uitrekenen en zoals vandaag, toen ze de doos met Montessori rekenstaafjes ontdekte. Ik heb deze doos een tijdje geleden gekocht en in de kast gezet. Nu kwam ze hem tegen en ging er meteen mee aan de slag. Ze maakte serieuze sommen en ze maakte schilderijtjes met de staafjes. In ieder geval heeft ze van een aantal staafjes de kleur en waarde al goed in haar hoofd. Ik denk dat ze hier wel vaker mee zal gaan werken.

Niet naar bed willen

Dat is echt thuisonderwijs. Dat je kind niet naar bed wil, omdat ze topografie zo leuk vindt.

Ik zat wat rond te neuzen om ideeën op te doen om aan te bieden en Josalien kwam kijken wat ik aan het doen was. Ik zat op dat moment te kijken op het blog van 'Ik krijg thuisonderwijs' op de blogpost over het leren van de continenten. Ik klikt door naar topomania en Josalien ging meteen enthousiast de oefeningen zitten doen. Met mijn hulp, want zo snel zelf lezen lukt nog niet, maar evengoed leuk en al snel wist ze alle continenten. Daarna printte ik een kaart uit en ze ging enthousiast kleuren, beginnend met het water.

Zo moeder zo dochter

Ik weet niet anders of we zaten thuis vroeger elk vrij uurtje met mijn moeder aan tafel te knutselen en handwerken. Mijn moeder was van alle markten thuis op het gebied van handwerken en we hebben daar ook heel veel van meegekregen. Inmiddels heb ik, ondanks een goede opleiding en de goedbetaalde kantoorbaan die ik had van handwerk mijn beroep gemaakt. Vooral het creatief zijn, het proces van ontwerpen, vind ik heerlijk. En ik merk dat ook ik dat weer doorgeef aan mijn kinderen.

We hebben een knutseltafel in de kamer; een tafel die alleen wordt gebruikt om aan te knutselen en (hand)werken. Het is ook mijn werktafel en hoewel ik goed werk met rommel om me heen, moet er af en toe ruimte worden gemaakt. Zodra die ruimte er echter is en ik aan de slag wil, zitten er twee meisjes op hun krukjes aan de tafel en worden er meteen weer allerlei knutselwerken gecreëerd.

Werken is daardoor soms een uitdaging of eigenlijk gewoon een goede oefening voor ons allemaal in overleggen en afspraken maken.

Josalien wil al heel lang een shirt voor zichzelf maken. Nu stond de naaimachine er, ik had even niet meteen zin om verder te gaan met waar ik mee bezig was en de keukentafel was toevallig een keer leeg. Dus vroeg ik of ze een shirt wilde maken. Enthousiast ging ze tussen mijn stofjes zoeken naar de leukste combinatie voor een shirt. Ze koos 4 verschillende stofjes en maakte een tekening welk stofje waar in het shirt moest komen. Op de keukentafel ging ze het patroon tekenen, uitknippen, op de stof spelden en uitknippen. Daarna gingen de spullen mee naar de handwerktafel en samen hebben we het in elkaar gezet. De moeilijkere stukken, zoals de mouwen heb ik gedaan, de rest deed ze zelf. Ze is ongelooflijk trots op het resultaat en ik vind het prachtig dat ook ik weer een dochter heb die het leuk vindt om dit soort dingen te doen.

Ze wilde al fotograaf worden en een boekwinkel beginnen. Nu wil ze daarnaast ook kleermaker worden.