Een zelfgebreide kol

Ik kocht een set breilooms voor Josalien. Ik was alle rondslingerende elastiekjes (van de Rainbow loom rage) een beetje zat en was toe aan iets anders. Het was een goed moment, Josalien pakte het meteen op. Het duurde nog wel even voordat haar eerste breisel af was, maar vandaag mocht ik het afkanten en ze kan nu met een lekkere warme hals (of hoofd) de winter in. En ze is trots op het resultaat.

Aan de ontbijttafel

Wat ik zo fijn vind aan thuisonderwijs en hoe wij dat vorm geven is dat ik niet gestructureerder hoef te worden dan ik ben. Ik ben een creatieve chaoot en hoewel ik altijd op tijd op afspraken kom, laten we de dag verder komen zoals hij komt. We eten als we trek hebben, niet om 12 uur omdat het dan toevallig pauze is en zo gaat het ook met het leren. Ik heb even geprobeerd om tijden te hanteren, maar al snel merkte ik dat de momenten waarop Josalien geïnteresseerd is en actief wil leren, elke dag anders zijn. Dus waarom zouden we dan om 10 uur gaan rekenen op mijn verzoek als ze tijdens het ontbijt zelf al sommen zit te maken? Josalien heeft het al prima begrepen, zelf moet ik nog steeds moeite doen om het schoolse denken van me af te schudden.

Vanmorgen schreef Josalien op een papiertje sommen die nog te moeilijk zijn om uit haar hoofd te doen. Maar met een simpele aanwijzing, kan ze nu sommen onder elkaar zetten en optellen en tussendoor werd de dinosaurus gevoerd. Ik mocht haar niet op de foto zetten, maar het is altijd prachtig om haar enthousiasme te zien als ze weer een nieuw rekentrucje onder de knie krijgt.

Aanvulling op het 'strooien'

Nog even een toevoeging op mijn blogpost van vanmiddag. Soms is het mooi om te zien hoe het werkt in zo'n koppie.

Ik zag een kleuterwerkje voorbij komen op facebook (waarbij het woord kleuter in dit geval enkel iets zegt over de leeftijd van het kind en niets over het niveau van het werkje, want het was héél gedetailleerd), waarbij een foto van het hoofd kind op een vel was geplakt en het kind er zelf het lijf bij had getekend. Ik liet het zien aan Josalien en vroeg of zij dat ook leuk zou vinden om te maken. Ze dacht even na en zei toen dat zij dat niet zo zou kunnen en ze wilde het niet doen. Ik gaf aan dat ze het op haar eigen manier kan doen, ze heeft haar eigen stijl en die is anders dan die van het kind van het voorbeeld. Maar ze had nu dit gezien en dan lukt het haar niet meer om er iets anders bij te bedenken. Note to selff: volgende keer alleen het idee ter sprake brengen en geen voorbeeld laten zien.

Toch printte ik een foto van Josalien en Marieke, knipte de hoofden uit en plakte ze op een papier. Ik tekende er op mijn manier een lijf aan. Josalien vroeg vanavond of ze het in mocht kleuren en zo werd het toch nog een co-productie.

 

Daarna tekende ze zelf nog een hotel waarvan alleen de onderste kamers verhuurd waren. Het was laag seizoen.

 



'Strooien'

Josalien is er zo een die je niet teveel moet 'stimuleren'. Ik heb die fout al een aantal keer gemaakt, maar ik ben lerende. Ik kende de term 'unschooling' al langer, maar ik ben niet tegen alle soorten scholen, dus dacht ik dat ik geen 'unschooler' was. Toen ik me er echter in ging verdiepen, kwam ik er achter dat unschooling eigenlijk niet zoveel te maken heeft met al dan niet in samenscholingsverband leren, maar meer neerkomt op het betekenisvol leren wat wij hier ook doen.

Inmiddels ben ik er steeds beter in om in plaats van enthousiast een idee te lanceren, alleen wat te 'strooien'. Ik leg de set met letterstempels neer, een bak met blokken, een leeg schrijfboekje, een leesboekje, een rekenvel, schilderspullen of zomaar iets waarvan ik zelf ook nog niet weet wat je ermee zou kunnen doen. Ik print ook wel eens een knutselidee wat ik van Pinterest heb om haar fantasie te prikkelen. De ene dag strooi ik van alles, de andere dag denk ik er even niet aan of zie ik dat Josalien even de rust/aandacht er niet voor heeft en dan laat ik het ook even voor wat het is.

Het is leuk om te zien hoe dat werkt met het strooien. Als ik een aantal dagen achter elkaar aan het strooien ben geweest, verslapt haar aandacht vaak en is het tijd om het weer even te laten rusten. Na een paar dagen echter, zie ik haar weer actiever worden en kan ik weer lekker aan het strooien gaan. Maar soms hebben we haast elke dag wel iets te doen waardoor het er gewoon niet van komt.

Vandaag bedacht ik me dat het echt al wel even geleden was dat ze gewoon thuis aan de gang was geweest. De laatste tijd kunnen we als we dat willen elke dag wel iets doen met andere thuisonderwijzers of met vriendjes die ze op een andere manier heeft leren kennen (ik dacht altijd dat het vinden van andere kinderen om mee te spelen een lastig punt was van thuisonderwijs geven, maar inmiddels vind ik dat verreweg het gemakkelijkste deel). Josalien is er nu duidelijk aan toe om weer even wat meer thuis te zijn, even terug naar haar vertrouwde omgeving.
Dus vandaag strooide ik maar weer eens wat. Ze zag er moe uit, dus ik verwachte er niet veel van, maar ze is toch lekker bezig geweest vandaag.

Ik had de letterstempels neergezet. Na 'sis', 'mama' en 'papa' had ze dat echter wel gezien. geen zin in letters vandaag.

Ik zette de ton met blokken in haar blikveld en ze besloot het bouwwerk dat op de ton stond na te bouwen.

 

 

Daarna vroeg ze mij een bouwwerk te maken zodat zij dat ook kon namaken.

 

 

 

Vervolgens pakte ze het vel papier en de stiften die erbij lagen en vroeg mij naast haar te komen zitten en na te tekenen wat zij tekende. Dit vind ik altijd ze leuk om samen te doen! We zijn dus even lekker samen bezig geweest.

 

En toen ik op moest staan omdat de kleine Suzanne het niet leuk meer vond om zelf te spelen, tekende ze zelf nog even lekker verder.

Zomaar een lekker thuisdagje. Vandaag stond in het teken van 'nadoen'.





Lekker buitendagje

Wij waren vandaag in Doepark de Nooterhof in Zwolle.



 

Maskers van papier maché

Josalien had een plan en ze had het al helemaal uitgedacht. Met papier maché een ballon beplakken die zo opgeblazen is dat hij het formaat van haar hoofd heeft. Dan doormidden knippen, ogen er uit knippen, verven en de twee helften weer aan elkaar maken zodat het een masker zou worden dan rondom haar hoofd past. Marieke wilde ook wel meedoen.
En zo deden we het.

 

Paddenstoelen wandeling

Met de Gelderland homelearners (dat is een groep thuisonderwijzers uit de regio Gelderland die regelmatig samen dingen ondernemen), hadden we vandaag een paddenstoelenwandeling op het programma. Niet speciaal voor ons, gewoon een wandeling met een gids van natuurmonumenten. Door allerlei omstandigheden waren wij echter vandaag de enige homelearners die er bij waren en omdat het onder schooltijd was, was Josalien het enige kind. Mijn andere meisjes waren ondergebracht bij de gastouder, dus dit was eens een fijn uitje met alleen mijn oudste dochter.

Toen we weg gingen regende het een beetje, maar op wat spetters na, was het eigenlijk prima weer. En het was maar goed dat het de afgelopen dagen wat geregend heeft, want een week geleden stonden er nog maar heel weinig paddenstoelen. Nu staat het bos er vol mee. Als je goed oplet ten minste, want wij heb er nog nooit eerder zo veel gezien. Josalien had haar zoekkaart bij zich, maar die bleek niet zo waardevol als we hadden gehoopt. We zagen in het eerste half uur al meer verschillende paddenstoelen dan er op de zoekkaart staan en de meerderheid stond er helemaal niet op. Dus luisterden we maar gewoon naar wat de gids ons te vertellen had. Het was duidelijk een liefhebber, steeds als hij iets moois vond, maakte hij bijna een sprongetje en overal had hij wel iets moois bij te vertellen. Wat het was, of het eetbaar was, hoe het aan de naam kwam en vaak ook een verhaal van vroeger. Zoals bij een piepklein zwammetje dat aan gras groeit. Vroeger groeide dat ook vaak aan granen en als mensen daar brood van aten kregen de vrouwen massaal miskramen of overleden er zelfs mensen. De vermeende heksen kregen daar de schuld van.

We hebben ruim 2,5 uur gelopen en ontzettend veel paddenstoelen gezien. Voor Josalien was het aan het eind echt wel genoeg, zij ging over op het zoeken van de grootste eikels. Maar ook zij heeft veel paddenstoelen gevonden en zij had een fijne middag met mama helemaal voor zich alleen.

We hadden er niet aan gedacht om pen en papier mee te nemen, en het lukte ons niet om alles wat we gezien hebben te reproduceren. Maar samen hadden we er toch nog een hoop:
- aardappelbovist
- gewone hertenzwam
- goudgele hertenzwam
- truffelzwam (heel bijzonder! de foto rechts bovenin)
- echte tonderzwam
- gewone berkenboleet
- roodbruine, slanke amaniet
- kleverige knolamaniet
- allerlei andere amanieten, maar niet de vliegenzwam
- kastanje boleet
- slanke trechterzwam
- kleine stinkzwam
- cantharel
- meniezwam
- koraalzwam
- rodekool zwam
- allerlei russulasoorten
- allerlei mysena soorten
- iets met paardehaar (kan de juiste benaming niet meer vinden)
- en de helft van wat hierboven op de foto staat, kunnen we niet meer terughalen.

Ze had het al over een paddenstoelenproject...

Wilde buitendagen

Natuurmonumenten organiseert regelmatig wilde buitendagen. Wij doen daar natuurlijk aan mee. Vandaag was het onderwerp 'leer toveren in de natuur'.

 

Spinnenproject

Josaliens was een paar weken geleden heel erg geschrokken van een grote huisspin die ineens vlak bij haar hand opdook. Sinds dien was ze behoorlijk bang voor spinnen. Nu bedacht ze dat ze misschien minder bang zou worden als ze meer zou weten over spinnen. En warempel, haar angst is weliswaar niet helemaal weg, maar nu wel weer goed hanteerbaar.

Dit is het eerste project waar beide dames echt warm voor lopen. We hadden een geweldig leuke week, wat een heerlijk projectonderwerp!

 

Wandeling bij zonsopgang

Elk jaar gaan we in september een keer vroeg uit bed om bij zonsopgang naar de hei te gaan en naar het wildobservatiepunt bij Laag Soeren. Dit jaar gingen we voor het eerst met zijn vijven. Het is bijzonder en mooi om dit jaarlijks met het hele gezin te doen.